Gorączka reumatyczna

Gorączka reumatyczna jest chorobą pozakaźna. Rozwija się u około 3% zakażonych. Wady zastawkowe powstają poprzez zmiany bliznowate rozwijające się jako następstwo miejscowego odczynu zapalnego.

Gorączka rozwija się po około 10 – 20 latach po przebyciu zakażenia paciorkowcem górnych dróg oddechowych. W okresie rozwijania się choroby chory jest osłabiony, cierpi na bóle stawów, mięśni, brzucha. Niekiedy występują także krwawienia z nosa.

Objawy choroby w pełnym stadium:

• gorączka
• u dzieci zapalenie jednej z warstw serca
• uczucie ucisku i bólu wokół serca
• duszność
• szmer
• zaburzenia rytmu pracy serca
• bardzo rzadko pojawia się pląsawica i rumień obrączkowaty na skórze

Podczas gorączki reumatycznej często dochodzi również do zapalenia stawów. Cechuje się ono szybkim tempem zmian występowania i nasilenia dolegliwości. Zapalenie jednak ustępuje całkowicie nie powodując żadnych trwałych uszkodzeń w narządzie ruchu. Gorączka często nawraca, jednak wraz z wiekiem i upływem czasu od ostatniego rzutu skłonność do nawrotów maleje.

Głównym badaniem stosowanym w celu rozpoznania choroby jest test szybkości opadania krwinek oraz określenie stężenia przeciwciał przeciwpaciorkowcowych. Istotnymi badaniami przeprowadzanymi w trakcie trwania choroby są również badania kardiologiczne.

Leczenie polega na:

• utrzymaniu chorego w całkowitym spokoju podczas ostrego rzutu choroby i przywróceniu go do normalnej aktywności po zakończeniu choroby
• podawanie przeciwzapalnych hormonów kory nadnerczy i kwasu acetylosalicylowego
• leczenie penicyliną, w początkowym okresie ma za zadanie zwalczenie paciorkowców, a przez następne parę lat stosowana w celu zapobiegania nawrotom.

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy gorączki reumatycznej